De Wolf

de wolfEen van de voorouders van de Saarlooswolfhond is de wolf. Logisch om daar dan wat meer van te willen weten.

Stam: Mammalia (zoogdieren)
Orde: Carnivora (roofdieren)
Familie: Canidae (honden)
Geslacht en soort: Canis lupus (gewone of grijze wolf) .

Kenmerken:
De wolf is een roofdier met een slank lijf, een spitse snuit, lange, dunne poten en een pluizige, harige staart.

witte arctische wolf

Vachtkleur:
Afhankelijk van zijn woonomgeving is de vacht grijsbruin, roodachtig bruin of zwart. In poolgebieden is de vacht bijna wit.

Biotoop:
Bossen en uitgestrekte vlaktes.

Verspreidingsgebied
Delen van het noordelijk halfrond, zoals Scandinavië, Siberië, Canada, Alaska en onherbergzame gebieden van Centraal Europa en Azië.

Maten, gewicht en leeftijd:
Tot 1.40 m lang, de staart niet meegerekend
Schouderhoogte tot 80 cm
Gewicht tot 70 kg
Leeftijd in het wild tot ongeveer 10 jaar

Voortplanting:
De paring vindt plaats in februari, maart of april
Na twee maanden worden 4 – 10 welpen geboren

Leefgewoonte:
Wolven jagen in roedels in grote territoria. Ze jagen zowel overdag als ’s nachts.

Voedsel:
Kleine zoogdieren, vogels en knaagdieren, maar af en toe ook herten, rendieren en elanden.

wolf 4

De wolf, behoort tot de familie van de hondachtigen. Vroeger kwamen er verschillende soorten in grote delen van Europa, Azië en Noord-Amerika voor. Tegenwoordig is hij in veel gebieden uitgeroeid.

Wolven kunnen niet lang op topsnelheid rennen, maar ze hebben een enorm uithoudingsvermogen. Ze kunnen tot wel tot 60 km per dag lopen zonder een spoor van vermoeidheid te tonen. Een roedel wolven achtervolgt grote prooidieren dan ook over een lange afstand totdat de prooi zodanig is uitgeput dat ze hem makkelijk met hun sterke kaken kunnen pakken. De tanden van wolven zijn bijzonder goed ontwikkeld. De hoektanden zijn spitse grijptanden en de scheurkiezen zijn bijzonder geschikt om grote stukken vlees af te scheuren. Hun sterke kaken kunnen zelfs door het dijbeen van een volwassen koe bijten.

tandjes hè!

Wolven hebben een brede, zware schedel en duidelijke gelaatsuitdrukkingen. Ze horen en ruiken stukken beter dan huishonden. Als het moet eten wolven ook bevers, wasberen, konijnen, muizen en andere knaagdieren. Maar ook watervogels en zelfs vissen staan op het menu. Omdat wolven niet erg snel zijn, vangen ze meestal verzwakte of zieke dieren. Zo zorgen ze ervoor dat veel ziektes zich niet verder verspreiden. Natuurlijk doet de wolf zich ook graag tegoed aan jonge en gezonde dieren als hij de kans krijgt, maar ook dat houdt het natuurlijk evenwicht in stand.

Sterke familieband
Wolven leven in roedels waar een strenge rangorde heerst. De rangorde wordt steeds bevestigd door lichaamstaal en lichaamshouding. Een leidinggevend mannetje houdt bijvoorbeeld zijn staart hoger dan de andere mannetjes om zijn leidende positie aan te geven. Een ondergeschikte wolf zal de ranghogere in gedrukte houding en met de oren plat benaderen. De roedel kan ook aangevoerd worden door een wolvin. De leiders noemen we de alfareu en de alfateef.
Binnen de roedel leven soms meerdere families. Een groep wolven verdedigt het territorium fel tegen andere wolven, die als indringers worden gezien. De grootte van een territorium is sterk afhankelijk van de hoeveelheid prooidieren in dat gebied. Het gemiddelde gebied is ongeveer 1000 kmxc2xb2 groot. De grenzen van het territorium wordt gemarkeerd met urine en uitwerpselen.

waar is iedereen

Huilen
Wolven huilen in een groep. Het gehuil kan soms wel 8 km ver reiken. Zo maken ze duidelijk hoe ze zich voelen. Door te huilen voelen wolven dat ze bij elkaar horen. Het heeft dus meestal een bindend karakter. Maar er zijn ook waarnemingen dat het huilen overgaat in gevechten onderling. Meestal wordt dan een laag geplaatste wolf “gestraft” omdat hij meehuilde. Ook hier geldt dus een strikte hierachie. Wolven huilen ook om elkaar te laten weten waar ze zitten, bijvoorbeeld als er een tijdens de jacht zijn roedel is kwijtgeraakt.

spelende welpen

alfapaartje

De welpen worden goed verzorgd
Tussen februari en april paart de alfareu met de alfateef. Andere reuen en teven mogen niet met elkaar paren. Na twee maanden worden tussen de vier en zes jongen geboren. Deze komen ter wereld in een schuilplaats. Soms is dat een zelfgegraven hol, maar het kan ook een hol zijn dat door een ander dier is verlaten. De jongen zijn geheel hulpeloos na de geboorte, de ogen gaan pas na een paar dagen open.

Na de geboorte verzorgt de moeder de jongen in het hol, de vader en de overige leden van de roedel brengt eten. Dat is vlees dat voorverteerd is in de maag en voor de jongen wordt uitgebraakt. De jongen worden ongeveer twee maanden gezoogd. Niet alleen de wolvin neemt de verzorging op zich, ook andere leden van de roedel helpen mee. De omega, de laagste in rang van de roedel, moet alle gespeel en geravot van de jongen over zich heen laten gaan. Het kan er soms flink aan toe gaan. Hieruit blijkt dat ook de laagste in rang een duidelijke funktie heeft in de roedel, al is het niet de benijdenswaardigste rol. Na een jaar zijn de jongen volgroeid en na ongeveer drie jaar zijn ze geslachtsrijp.

Wolvenparen blijven dikwijls meerdere jaren samen. Wolven worden in het wild ongeveer 10 jaar oud. In gevangenschap in dierentuinen en wildparken worden ze wat ouder, ongeveer 14 jaar.

Onze hond stamt af van de wolf.
Zo’n 40.000 jaar geleden wist de mens de eerste wolven zo tam te maken dat ze uiteindelijk als huisdieren gehouden konden worden. Maar er zijn ook theorieën dat de wolf de mens uitkoos en niet andersom. De wolf is een erg opportunistisch dier. Als hij het makkelijk kan krijgen, waarom dan op de moeilijke manier. En geef hem eens ongelijk. Hoe dan ook, alle hondenrassen die nu bestaan, stammen allemaal van de wolf af. Dat is bij een dwergpoedel of een chihuahua misschien wat moeilijk voor te stellen, maar toch is het zo. De mens ging fokken met de wolven en selecteerde bepaalde exemplaren uit . De meest geschikten werden bijvoorbeeld voor de bewaking van het erf of voor de jacht gefokt. De te schuwe exemplaren vielen af. Zo ontstond na duizenden jaren strenge selectie een gebruikshond en was van de oorspronkelijke wilde wolf weinig meer over. De laatste eeuwen werd genadeloos op wilde exemplaren gejaagd. Daar kwam bij dat het leefgebied van de wolf stelselmatig door de mens werd vernietigd. Sinds die tijd is de wolf vrijwel uitgeroeid in grote stukken van Noord-Amerika, Europa en Azië. De laatste jaren gaat het gelukkig weer de goede kant op.

Hoe is de wolf tam geworden?
In het begin bleven mens en wolf uit elkaars buurt, maar het was onvermijdelijk dat ze elkaar tegenkwamen tijdens de jacht. Ze leefden immers van dezelfde prooidieren, zoals rendieren. In de loop van de ontwikkeling van de mens werden zijn jachttechnieken beter. De wolf werd hierdoor benadeeld, omdat de mens veel van de prooidieren van de wolf wegkaapte. Wel kwam er meer afval beschikbaar, doordat de mens dit achterliet in de buurt van zijn kamp of op de plek waar de prooi was gedood en geslacht. Behalve jager is de wolf ook afvaleter en een opportunist. Het is waarschijnlijk dat de wolf om die reden de menselijke omgeving opzocht. Daar was immers gratis en makkelijk voedsel te vinden. Waarschijnlijk is zo een band tussen mens en wolf tot stand gekomen en is de wolf uiteindelijk tam geworden.

Mens en wolf toch niet samen.
De wolf is in grote delen van de gebieden waar hij vroeger leefde bijna helemaal verdwenen. Hoe kon dit gebeuren? Voor een deel kwam het omdat de mens – onterecht – bang is voor wolven, maar ook omdat ze dezelfde prooi hebben. Mensen houden, net als wolven, van vlees. En toen halverwege de negentiende eeuw heel veel herten en elanden door de mens werden gedood, moesten wolven wel op andere dieren gaan jagen. Dat werden dus makkelijke prooien als boerderijdieren. Regeringen begonnen daarna beloningen uit te reiken voor elke wolf die afgeschoten werd. Van 1850 tot 1959 werden zo’n 200 miljoen wolven gedood! In 100 jaar tijd werd dit bijna niet te bevatten aantal afgeslacht. Een onvoorstelbare gruweldaad.

De foto’s zijn van Jim Brandenburg, wolfinfo.co.uk e.a.

Dit bericht werd geplaatst in Over Wolven. Bookmark de permalink .

7 reacties op De Wolf

  1. frank de wildt zegt:

    complimenten voor deze uitgebreide web-log. heb een vraagje. hoekan het dat de wolf de mens heeft uitgekozen. dat lees ik hier. groeten frank

  2. anoniem zegt:

    ik had een spreekbeurt over wolven toen ik dit zag had ik veel info en plaatjes een leuke sait!!:):):)

    groeten,
    anoniem(vind ik niet zo fijn om te zeggen!!:))

  3. Johan zegt:

    Leuk ‘anoniem’ dat je het stukje over wolven hebt gevonden. Ik was zelf eigenlijk alweer vergeten dat ik dit stukje heb geschreven. Is je spreekbeurt goed gegaan?

  4. rowan zegt:

    cool had ik erg hard nodig moest een filmpje met plaatjes en info make coole site~!~ ^.^lowlz!

    *fav*

  5. carmen zegt:

    BEDANKT ik had nog een werkstuk nodug (hat nog maar 3 dagen). 🙂
    en was nog helemaal nog niet begonnen.
    heel er bedankt.

    groeten carmen

  6. lisa zegt:

    wat een mooie siet zeg!
    ben al heel vaak in norrd scandinavixc3xab geweest maar nog nooit een poolvos gezien!
    jammer genoeg niet.
    lisa

  7. hannes zegt:

    ja wij hebben een hollandse herder en daar zit nog veel in van de wolf vandaar dat ik belangstelling hebt voor dit weblog.
    ik denk dat wolfen een schitterend huisdier is

Geef je reactie:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s