L’amour!


Dit is een verkorte versie van het verhaal dat ik geschreven heb voor het clubblad van de Nederlandse Vereniging van Saarlooswolfhonden NVSWH


l'amour 1Dit verhaal speelde zich af toen we nog in Nederland woonden. Op een dag merkten we dat er verandering op komst was bij onze jonge reu. Wat was er aan de hand? Tunka begon ineens zeer in trek te raken bij hondendames! Vooral bij die dominante Husky, die het vroeger ver beneden haar waardigheid had gevonden om dat groentje op te merken. Ze kreeg ineens belangstelling voor hem. Hé, liep daar niet een bijzonder aantrekkelijke Saarlooswolfhond? Slank lijf, stoere kop, lekker kontje. Ja hoor, ze zag het goed. Echt een lekker dingetje. Stom dat ze die schoonheid niet eerder had opgemerkt. Ze besloot ter plekke verliefd op onze Tunka te worden en ze duldde geen enkele concurrentie meer van andere hondendames.

Bevallig wiegend met haar krulstaart trippelde ze op Tunka af en knipperde verleidelijk met haar wimpertjes. Haar staalblauwe ogen weerspiegelden de zwoele zomerlucht. ‘Hé hallo daar. Grote, stoere Saarlooswolfhond van me. Hoe heet je eigenlijk? Tunka? Leuke naam zeg! Zeg Tunka, zullen we samen gezellig een eindje oplopen? Dan leren we elkaar wat beter kennen. Nou, wat zeg je daarvan?’ Tja, zeg daar maar eens nee tegen, als kerngezonde jonge reu, in de kracht van je leven zijnde! Het duizelde hem bij zoveel vrouwelijke charme en hij bezweek onmiddellijk voor haar overredingskracht. De andere dames die het nu nog waagden met hem te flirten konden op een snauw van de Husky rekenen.

Tunka begreep het eerst nog niet helemaal, gewend als hij was om met iedere hond in het beukenlaantje te dollen, maar toen hij lucht kreeg van haar onweerstaanbare parfum, begon het muntje bij hem te vallen. l'amour 3Toen het gevallen was rinkelde het leven hem in alle glorie toe. Wat een enorme bofkont was hij toch! Had Remco Campert niet eens geschreven: het leven is vurrukkulluk? Nou, dat was waar, hoor! Hij wist het nu ook en snoof het op in al zijn neusgaten! En hé, wat schoof daar opeens uit zijn bonthulsje? Nou moe, kwam dat even goed van pas! Wat stak de natuur toch mooi in elkaar, nu hij erover nadacht. Maar niet verder gedraald met dichterlijke overpeinzingen. Iemand moest hier aan de slag en gezien de loop der gebeurtenissen lag het voor de hand dat hij, Tunka Troy Timberley, de enige uitverkorene was. Dol van enthousiasme wilde hij zich aan zijn plicht gaan wijden. Maar… elke lovestory heeft een spelbreker.

Ik sprong resoluut de bosjes in en kon nog net op tijd een nest liefdespuppy’s voorkomen. Ja, ga dat maar eens uitleggen aan een jonge, gezonde reu, in de kracht van zijn leven zijnde. Tunka begreep er dan ook niets van en sputterde behoorlijk tegen. De bazin van de Husky kwam, geschrokken door zoveel natuurgeweld, aangelopen. Ze verontschuldigde zich dat ze haar loopse hond niet aangelijnd had gelaten. l'amour 2Ze dacht dat het nog niet zoxc2xb4n vaart zou lopen. Ach, kan gebeuren. Toen ze samen wegliepen huilde de Huskydame als een wolf om het leed dat haar werd aangedaan. Tunka schoof zijn zuurstokje teleurgesteld terug z’n bontkokertje. Hij begreep niet waarom deze roep der natuur op het laatste moment zo hardvochtig moest worden onderbroken. Ja jongen, de wereld is soms heel onrechtvaardig.

Dit bericht werd geplaatst in Over Onze Honden. Bookmark de permalink .

Geef je reactie:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s