De Nederlandse Vereniging van Saarlooswolfhonden

We zijn jarenlang lid geweest van de NVSWH, de Nederlandse Vereniging van Saarlooswolfhonden. Geweest, want we werden geroyeerd. Het is eigenlijk te bizar voor woorden, maar het was ons voorspeld door leden (en ex-leden) die ook een dergelijke ervaring hebben gehad. We konden toen hun verhalen nauwelijks geloven, maar… het was waar! We werden inderdaad – tot onze stomme verbazing – geroyeerd. Waarom? Omdat we vragen hadden gesteld over het fokbeleid. Wat is er gebeurd?

Toen ons teefje Shala drachtig was, werden we intensief begeleid door Diny Pielanen-Degenhardt, de vrouw van voorzitter Frits Pielanen. Maar toen de pups dood werden geboren, kregen we geen enkel contact meer. Niet met haar, niet met de voorzitter en niet met de bestuursleden van de NVSWH! We kwamen niet verder dan het antwoordapparaat en op e-mails en brieven werd niet gereageerd. Het duurde even voordat we beseften dat we gewoon dood konden vallen.

We deden rondvraag bij andere leden. Die zeiden dat veel Saarlooswolfhonden van de NVSWH met gezondheidsproblemen kampen en dat er de laatste jaren veel problemen zijn met dekkingen, dracht en geboorten, maar daar mocht absoluut niet over gesproken worden. Alle meldingen werden door het echtpaar Pielanen als leugens terzijde geschoven. Alle honden waren volgens hen kerngezond, er waren geen problemen en die konden sowieso niet aan het fokbeleid van voorzitter Frits Pielanen liggen, die in zijn eentje al 30 jaar alle fokcombinaties in de NVSWH bepaalt! De problemen lagen volgens het echtpaar altijd aan het amateuristisch geklungel van dierenartsen en eigenaren. Dat leek ons kras.

We schreven het bestuur deze brief. We maakten ons zorgen en stelden voor een onafhankelijk onderzoek in te stellen naar wat er nu werkelijk aan de hand was en naar de adviezen van specialisten te luisteren. Maar de brief werd alleen op de ledenvergadering van 2005 voorgelezen. Een bespreking werd door Pielanen niet toegestaan. Elke discussie hierover werd door hem geblokkeerd en Marianne en ik werden als leugenaars en onruststokers aan de kant gezet! Einde discussie. We wonen in Frankrijk en waren daarom niet zelf op de vergadering aanwezig. Maar na afloop werden we gebeld door diverse leden over deze gang van zaken. We waren verbijsterd. De verhalen die we jarenlang niet hadden willen geloven, bleken dus waar te zijn! Elk kritisch geluid of vragen om opheldering over de fokkerij werd door Pielanen in de kiem gesmoord.

Ik schreef altijd stukjes voor het clubblad, maar mijn artikel over de doodgeboren pups van Shala werd niet geplaatst. Toen werd duidelijk dat Diny Pielanen-Degenhardt, de redactrice van het clubblad,  in haar eentje bepaalde welke stukjes geplaatst werden. Ik overlegde met mijn advocaat. Het kon toch niet zo zijn dat iemand dat op eigen houtje  kon beslissen. Pas na een sommering aan het bestuur werd het stukje geplaatst. Meer dan een half jaar later, en met deze mededeling vooraf  dat het allemaal aan ons geklungel had gelegen. Waarom deze trap na? In een poging alsnog gelijk te krijgen? Gelijk te krijgen in wat? Het leek een persoonlijke hetze te worden. We schreven het bestuur nog een brief omdat we nergens antwoord op kregen. We spraken ons ongenoegen over deze gang van zaken uit. Maar vooral de ontdekking dat er doodleuk werd gefokt met honden die PRA hadden (een erfelijke oogafwijking die tot blindheid leidt), was schokkend! Het bestuur wilde dit zo veel mogelijk onder tafel vegen, maar bij de leden was het toch bekend. Ik kondigde aan moties te zullen indienen op de eerstvolgende ledenvergadering. Mijn artikel over PRA werd ook  niet geplaatst in het clubblad en we waren het intussen een beetje zat dat het bestuur nergens op reageerde.

Ik had moties voorbereid die aan de ledenvergadering zouden worden voorgelegd en door de indieners zouden worden toegelicht. In deze moties werd het bestuur niet langer gevraagd, maar opgedragen het centraal fokbeleid te verantwoorden, specialisten naar de populatie te laten kijken en hun advies op te volgen. Ook wilden we de allesoverheersende invloed van kennel Timberley aan de kaak stellen, en de volstrekt ondoorzichtige pupbemiddeling (inderdaad, allemaal van diezelfde mevrouw Pielanen-Degenhardt).

Men begon zich nu zorgen te maken. Een anonieme mevrouw (wie zou dat toch zijn?!) startte een lastercampagne op het internet. Ze beweerde dat wij onze pups zonder pardon hadden laten doodspuiten door onze dierenarts! Deze mevrouw zei dat ze haar informatie rechtstreeks uit mails had van…. mevrouw Diny Pielanen-Degenhardt. Zo probeerde ze alsnog aan te tonen dat het aan het geklungel van ons en onze dierenarts lag en niet aan de fokkerij van haar man, Frits Pielanen. Deze ‘anonieme’ mevrouw knipte en plakte uit hun context gehaalde stukjes uit onze e-mails waaruit moest blijken dat wij alle adviezen in de wind hadden geslagen. We moesten naar adem happen toen we deze pertinente leugens lazen. We namen onze advocaat weer in de arm, want we hadden wel een idee wie deze ‘anonieme’ mevrouw was. De laster hield inderdaad op toen we Diny Pielanen-Degenhardt deze juridische stappen aankondigden.

Maar fokkers van buiten de NVSWH werden vanaf nu in het clubblad van de NVSWH belasterd. Uiteraard anoniem. En onder redactie van? Inderdaad. Fokkers buiten de NVSWH zouden allemaal bastaarden fokken en de Raad van Beheer zou stambomen uitgeven voor die bastaarden. We richtten ons tot de Raad van Beheer om opheldering. De Raad antwoordde dat Saarlooswolfhonden die buiten de NVSWH zijn gefokt en een stamboom hebben, wel degelijk raszuivere Saarlooswolfhonden zijn. De Raad verbood de NVSWH nog langer deze laster te verspreiden. Dit werd door de vereniging als gezichtsverlies gezien.

Nu kon het bestuur ineens wél reageren. In de brief die ik hierover had geschreven aan de Raad van Beheer, zag het bestuur van de NVSWH reden mij te royeren! Ik zou de vereniging in een “kwaad daglicht” hebben gesteld bij “de moedervereniging” Raad van Beheer en zo de NVSWH schade hebben toegebracht. Hoe zout wil je het eten! De werkelijke reden was natuurlijk dat ze van mij af wilden zijn vóór de volgende ledenvergadering. Ik had aangekondigd aanwezig te zijn om de moties voor een ander beleid toe te lichten.

Uiteraard heb ik beroep aangetekend tegen mijn royement. Omdat het zinloos was om 1225 kilometer naar Nederland te rijden (en weer terug) voor een ledenvergadering waar ik toch niet bij mocht zijn,  had ik een verklaring opgesteld. Ik had gevraagd om een leespauze voor de leden, maar die weigerde voorzitter Frits Pielanen in te lassen. Hoe verrassend allemaal.  Mijn verklaring is dus nooit aan de orde gekomen. Mijn uitgebreide verweerschrift waarin ik de absurde gang van zaken punt voor punt blootlegde, moest statutair wèl aan de leden worden opgestuurd, maar dat werd zo slecht gekopieerd op de achterkant van de andere stukken dat het een onleesbaar vodje werd!

Elk foefje werd dus uit de kast gehaald in dit verwerpelijke theaterstukje. Mijn uitnodiging voor de ledenvergadering om mij te verweren tegen mijn royement, was geantidateerd en bereikte mij te laat in Frankrijk. Met opzet. De strategie van het bestuur van de NVSWH is om nergens op te reageren en intussen het geschikte moment af te wachten om van kritische leden af te komen die zich niet met een kluitje in het riet laten sturen. De Raad van Beheer stond erbij en keek ernaar en was niet bereid in te grijpen. De Raad verschool zich laf achter het argument dat de rasverenigingen autonoom zijn in hun beslissingen.

Twee maanden na afloop van de ledenvergadering had ik nog niets van de vereniging gehoord, toen heb ik zelf maar opgezegd. Ik was trouwens niet de enige. Anderen reageerden ook op dit toneelstukje dat voor een ledenvergadering door moest gaan. Ik kondigde de Raad van Beheer aan met een petitie te zullen komen om een eind te maken aan dit circus.

Later kregen we van ex-NVSWH leden verslagen van rechtszaken toegestuurd die ons nog meer de ogen hebben geopend. De onvoorstelbare arrogantie waarmee toegewijde leden worden behandeld en hoe zij in de rondte worden gecommandeerd omdat hun hond op naam staat van ene Diny Pielanen-Degenhardt. Het tart elke beschrijving! Natuurlijk gebeurt dit allemaal “in het belang van het ras Saarlooswolfhond.” Maar als je de verslagen en brieven leest tussen de advocaten en deze mevrouw word je er onpasselijk van. Zelfs over vaccinaties spande ze rechtszaken aan tegen goedwillende leden. Hoe verdwaasd kun je worden!

De NVSWH klopt zichzelf op de borst over hun “unieke centrale fokbeleid.” En dat is inderdaad erg uniek. Het betekent dat je als eigenaar geen snars te zeggen hebt over jouw hond als het om fokken gaat. Het bestuur wil geen enkele toelichting geven of een verantwoording afleggen over het gevoerde fokbeleid. Elke poging tot inspraak of zelfs maar een dialoog met het bestuur wordt in de kiem gesmoord. Gezondheidsproblemen worden als leugens afgedaan. Niemand krijgt inzicht in de wachtlijst van de pupbemiddeling, zelfs niet degenen die op de lijst staan!

Tegenspraak van de leden zal er niet komen, want het merendeel van de honden is in eigendom van Diny Pielanen-Degenhardt en onder de leden ‘ter verzorging’ uitgezet. De leden zijn als de dood dat hun hond wordt teruggevorderd. En met reden, want dat zou niet de eerste keer zijn. Iedereen weet dus waar Abraham de mosterd haalt en houdt braaf zijn mond.

horenzienzwijgenDoor alle gedonder zit er ook veel oud zeer bij tientallen eerder geroyeerde leden die jaren geleden tegen deze praktijken in opstand kwamen. In 1982 stapten veel leden op die niets zagen in het het centrale fokbeleid dat Frits Pielanen er voor hemzelf doordrukte, waardoor alle eigenaren ineens geen enkele zeggenschap meer over hun hond hadden! Als klap op de vuurpijl werd een groep leden op de Algemene Ledenvergadering van 2006 geroyeerd die moties hadden gesteund voor een wijziging van het fokbeleid. Het jaarverslag in het clubblad van de NVSWH rept met geen woord over dit alles en notulen (van welke vergadering dan ook) hebben we nog nooit gezien! Zo worden de leden onwetend gehouden. Gelukkig is er nog dit uitgetypt woordelijk verslag, van deze beschamende vertoning zodat niet alles in de doofpot kan worden gestopt.

De Nederlandse Vereniging van Saarlooswolfhonden wijst elke samenwerking met wie dan ook af. Advies van genetici en populatiespecialisten over een verantwoorde fokkerij wordt angstvallig buiten de deur gehouden. Met rasverenigingen in het buitenland wil men niet samenwerken. Daar zouden alleen maar bastaarden worden gefokt. Voorzitter Frits Pielanen en zijn vrouw dulden geen enkele inspraak van deskundigen, laat staan een andere mening over de fokkerij. Hij en zijn vrouw hebben zichzelf in een isolement geplaatst en zich jaren geleden tot de enige, alleswetende Saarlooswolfhonddeskundigen verklaard!

Hiermee neemt de NVSWH als vereniging een enorme verantwoordelijkheid op zich! De genenpool wordt steeds kleiner. De populatie Saarlooswolfhonden van de NVSWH zakt steeds verder weg in het moeras. Er worden nauwelijks nog nesten geboren! De afgelopen jaren slechts 1 nest per jaar! Lees hier het oordeel van genetische deskundigen (echte deskundigen!) als dit zo doorgaat. Het zal het einde van de populatie Saarlooswolfhonden in de NVSWH betekenen. Niets meer of minder!

Voor eigenaren, fokkers en liefhebbers van de Saarlooswolfhond is er inmiddels een alternatief: de AVLS. Daar worden specialisten geraadpleegd, daar wordt naar de leden geluisterd, daar wordt gedegen gezondheidsonderzoek verricht en daar wordt de vereniging op democratische wijze bestuurd, waarbij de inbreng van iedereen wordt gewaardeerd. Gewoon zoals het hoort. Veel leden van de NVSWH zien dit ook in. Zij hebben de overstap gemaakt. Het begin is er en we gaan gewoon door.


Lees hier meer over dit onderwerp.

Lees ook Marianne’s antwoord op het naargeestige artikel van voorzitter Frits Pielanen naar aanleiding van de “viering” van het 30-jarig bestaan van de NVSWH.


Dit bericht werd geplaatst in Rasvereniging NVSWH en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

14 reacties op De Nederlandse Vereniging van Saarlooswolfhonden

  1. wow! de site is zeker mooi geworden! ik vind vooral de artikelen die jullie plaatsen erg interessant.Het intro stukje is goed 🙂 precies waar het op staat.

    Over dit stukje,ik had jullie email gelezen over wat er gebeurt is met de puppies en hoe er op gereageerd werd door de vereniging.Waardeloos gewoon..ik kan me er verder niet echt in mengen want ik heb zelf nog geen saarloos.Alsof iemand gelooft dat jullie de puppen platgespoten hebben..wat een lef om zo’n roddel te starten..Doen jullie zo veel moeite,en dan gebeurt er zo iets vreselijks en dan worden jullie met grote ogen aangekeken alsof het jullie schuld is.
    Nou ik geloof er niks van,ik heb meer slechte berichten over de vereniging gehoord,ik weet heel zeker dat ik daar dus niet mijn toekomstige saarloos vandaan ga halen.

    Veel succes verder met alles,en het spijt me heel erg wat er met de puppies is gebeurd 😦
    liefs-
    belinda

  2. Wilbert zegt:

    Hallo Marianne & Johan

    Eerst een giga groot compliment voor de site perfect wat een informatie, ik heb daar met de feestdagen nog het e.e.a. te kijken en door te spitten.
    Goed dat je de misstanden (zacht gezegd) van de SWH ver. aanhaalt, Mij werd na het onderzoek in Ut gezegd dat ze onze hond kwamen halen daarvan ben ik dagen overstuur geweest ,ja ik had een “contract” na het moeten laten inslapen kreeg ik nog diverse verwensingen en werd onze oudste zoon door de telefoon zelf uitgescholden ja dit is de SWH ver !!!

    Nadat ik ook geroyeerd was, ik kreeg ineens geen clubblad meer en accept giro heb ik contact opgenomen met mensen die al jaren strijden en mij de ogen hebben geopend.

    Ik wens julliehele fijne feestdagen daar in het mooie france…….

    Wilbert & Selma

  3. Jacqueline Schalks zegt:

    Wil graag wat meer gegevens over vakantie bij jullie, maar wil wel de honden meenemen….
    Hoe zit het met de hondenopvang, is dit mogelijk of niet?
    Graag meer info ook over actuele prijzen!
    Grrr.Jacquel;ine

  4. Leontien Dummels zegt:

    had al eerder gehoord van alle toestanden bij deze vereniging, maar als je dit leest hoef je nooit een hond van deze club. wat een ongelooflijk verhaal. is hier nou niets tegen te doen? liefs leontien.

  5. Annelous zegt:

    Het is een ongelooflijk triest verhaal en dat dit zomaar kan gebeuren. Is er dan geen ledenraad om dit te stoppen. De Raad van Beheer wast zijn handen weer eens in onschuld. Dat hebben we al vaker meegemaakt, hoor!

  6. Anonymous zegt:

    hoe moet dit verder met de SWH..

  7. Renate zegt:

    Hoi beide,

    wat spijtig allemaal, als ik dit zo zie dan zijn er tegenwoordig veel verenigingen die niet echt sociaal functioneren. Maar om me te richten op juist een beter toekomst van een van onze hollandse trotsen is mijn vraag of het mogelijk is om een lijst van fokkers te krjigen die juist bezig zijn met de gezondheid van eht ras in stand te houden, zodat als ik er een wil kopen ik een goed adres heb.
    Momenteel heb ik een hollandse herder korthaar en wil er misschien over een tijd een saarloos bij kopen. (of desnoods een kruising met een saarloos X herder) gezondheid staat bij mij voor op. dat zou toch eigelijk overal zo moeten zijn.

    succes met alle zaken en misschien is het mogelijk dat er een nieuwe vereniging in het leven wrodt geroepen.

    groetjes Renate en een poot van Joris.

  8. miss marple zegt:

    Wat een mooie site is dit!
    Jammer dat het zo gaat in de hondenwereld. Niet alleen bij de Saren gaat het zo. Ik heb het al vaker gehoord. In de 70ger jaren bestond de Saarlose Wolfshond nog niet zo lang en sprak ik iemand die daar in Dordrecht woonde aan de Kil. De kennel heette destijds de “Kilstroom” In die tijd kon je een wolfshond kopen voor 100 gulden maar in principe bleef hij van de kennel. Af en toe kwamen ze (zeiden ze) bij je kijken hoe je voor de hond zorgde en hoe de hond er aan toe was. Ik heb er zelf nooit één gehad maar vind het prachtige dieren. Wel een buurtbewoonster hier had er één waar ze ooit een nestje mee heeft gehad. Eén jong hield ze er zelf bij. Die twee wolfshonden speelden elke dag heerlijk met mijn hond, dat was een lust om te zien.
    Groetjes miss m.

  9. Petra zegt:

    Bizarre ervaring NVSWH? Dat is nog zwak uitgedrukt als je dit verhaal leest.

  10. Sebastiaan zegt:

    Hallo,
    Ik ben net lid geworden van de NVSVH en heb ook om een pup bemmideling gevraagd, ook al getekend..
    Ik maak mij ernstige zorgen, wat moet ik doen, lid blijven of stoppen, en hoe dat dan? als jullie tips en reacties hebben mail dat dan a.u.b naar: s.geurkink@gmail.com

  11. Johan zegt:

    Beste Sebastiaan, ik neem aan dat je je van tevoren goed hebt georiënteerd welke rasverenigingen er zijn voor de Saarlooswolfhond in Nederland. Iedereen moet zijn eigen afweging maken van welke vereniging hij lid wil worden. Ik kan je hierin niet adviseren. Marianne en ik hebben in het stukje waar jij op reageert alleen onze eigen ervaringen met de NVSWH opgeschreven.
    Met vriendelijke groeten,
    Johan

  12. Sebastiaan zegt:

    Hallo,
    Ik heb mij zeker goed georienteerd. Op de site en in de mailen van de nvswh is het dan ook allemaal “koek en ei” pas toen ik dit artikel zag begon ik te twijfelen aan deze vereniging. misschien dat deze zorgen niet terecht zijn.
    Wij zijn dan ook niet van plan te fokken e.d.
    Blijft de hond ten alle tijden op naam van de voorzitter zoals ik verneem van dit artikel ?
    Ik wil wel eigen zeggenschap hebben en houden over de hond.

    Met vriendelijke groet,

    Sebastiaan Geurkink

  13. Johan zegt:

    Ik weet niet goed wat ik met je verhaal aan moet, Sebastiaan. Je hebt je goed georiënteerd, zeg je. Je kiest de rasvereniging die het best bij je past, je bent dus lid geworden van de NVSWH en je staat daar op de lijst voor een pup.

    Allemaal prima zou ik zeggen, maar je bent met je vragen bij mij aan het verkeerde loket. Vraag de pupbemiddelingslijst op bij de NVSWH, dan kun je precies zien op welke plaats je staat. Vraag ook of ze een koopcontract willen opsturen voor het geval je een pup koopt. Dan weet je toch precies waar je aan toe bent?
    Met vriendelijke groeten,
    Johan

  14. Wim Boerema zegt:

    Ach de vereniging! Ik ken Marijke Saarloos erg goed. Wat zij me vertelde over ‘de’ vereniging?!? Je wilt niet weten hoe zij en haar moeder hun Leendert erfgoed hebben verloren… Ik heb twee Saarlozen… De reu bij Marijke in de leer geweest en de teef heb ik via Marijke gekregen… Marijke en de vereniging is olie op vuur… Haar vaders gedachtengoed wordt compleet verkracht! Witte Saarlozen nooit meer? Waarom? Die hele vereniging en hun ballotage commisie opruimen! Ego trippers die absoluut niet weten wat Leendert Saarloos bedoelt heeft met het ras!

    Groetjes van Wim.

    Mijn teef is 13 jaar en mijn reu is 11 jaar… En beide nog geweldig levendig alleen begint zij nu staar te ontwikkelen.

Geef je reactie:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s