Vlaggen

vlaggen 1Fransen vlaggen niet. Dat wil zeggen, niet privé. Alleen vanaf een officieel gebouw. In Frankrijk vlagden we altijd tijdens dodenherdenking. Dat vonden ze wel een beetje vreemd, geloof ik. Zoiets als armistice, verklaarde ik de buren. We vlaggen met de vlag van mijn moeder waarmee ze de bevrijding in 1945 nog had gevierd. Totaal versleten na 65 jaar, maar van onschatbare waarde voor mij.

vlaggen 2

Ik heb jarenlang voor het Nationaal Comité 4 en 5 mei tv spotjes gemaakt die werden uitgezonden door de NOS. Ja, die met het fakkeltje. Vond ik een eervolle opdracht en mijn moeder zou trots zijn geweest als ze het nog had mogen meemaken. Ze zou nog trotser zijn geweest op de officiële uitnodiging voor de herdenking op de Dam in Amsterdam. Op 4 mei vlag ik natuurlijk voor alle slachtoffers van oorlogsgeweld, maar eigenlijk vlag ik uit respect voor mijn moeder. Ik hoorde pas later, uiteraard van anderen, welke rol ze had gespeeld in de oorlog. Een onbeschrijflijk gevoel van trots. Ik weet niet of ik in die omstandigheden dezelfde moed zou hebben gehad. Daarom hoop ik nooit voor die keus te staan. Maar voor haar was het geen keus, ze deed het gewoon.

Dit bericht werd geplaatst in Over Ons en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef je reactie:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s