Prutsen aan honden

Frank Dales, directeur van de Dierenbescherming, reageert op uitspraken van John Wauben, die in de Raad van Beheer verantwoordelijk is voor het fokkerijbeleid. Dales schrijft dat de Raad ‘eindelijk erkent‘ dat de Dierenbescherming niet voor niets de noodklok heeft geluid over de rashondenproblematiek. De Raad van Beheer erkent nu inderdaad de problemen, maar of dat erg van harte ging, is nog maar de vraag. Old soldiers never die.

De Dierenbescherming leukt de eigen website op met een foto van een Engelse Bulldog. En dat is vreemd. De Dierenbescherming is begaan met het welzijn en de gezondheid van dieren, maar misschien moet Dales voor de Engelse Bulldog even te rade gaan bij de Stichting Dier&Recht.

Veel fokkers zijn geobsedeerd door het uiterlijk van hun ras. Ze kijken niet naar de genetisch beste partner, maar willen het meest gewenste uiterlijk zo snel mogelijk vastleggen, waardoor allerlei erfelijke afwijkingen en lichamelijke gebreken ontstaan.

Vraag aan de liefhebbers van de Engelse Bulldog: heeft dan niemand in de gaten gehad (keurmeesters, fokkers, eigenaren, dierenartsen, de rasvereniging, de Raad van Beheer…) dat hier een ras volledig naar de kloten werd geholpen? Jazeker! Een paar mensen! Marcel en Jolanda van Driel en Rien Grift.  Zij werden destijds door de enig erkende rasvereniging geroyeerd omdat ze aan de bel trokken.  Door het optreden van de Federatie van Rasverenigingen is de Bulldog Club nu erkend door de RvB.

Hier het verhaal van Marcel over het prutsen met honden. Maar waarom trok de Raad van Beheer niet zelf aan de bel bij de rasvereniging? Elkaar aanspreken op verantwoord fokken (dus een gezond dier op de wereld zetten) is kennelijk moeilijk! Een beeld zegt meer dan duizend woorden en dit is is slechts één voorbeeld van een totaal verziekte hond:

De Dierenbescherming wil veel verder gaan dan de Raad van Beheer. Zij wil een radicale breuk met het oude fokken, met een fokkerij die uitsluitend gericht is op uiterlijk, homogeniteit en het zo dicht mogelijk benaderen van de rasstandaard om ‘kampioenen’ te fokken. Dat sprookje is uit. De ramen moeten open in de bedompte kamers van de rashondenfokkerij. Er moet een frisse wind gaan waaien: nieuw bloed!

het fokken op homogeniteit is funest voor een ras

Dat is al jaren mijn persoonlijk standpunt. Maar een conservatieve, in zichzelf gekeerde moloch als de Raad van Beheer óók zover krijgen, is een heel ander verhaal. Maar goed, het begin ís er! Dat moet ook de Dierenbescherming toegeven.

Frank Dales zal bij de Raad van Beheer zeker de vinger aan de pols houden en anders zijn er nog wel anderen die hetzelfde doel nastreven. Ik ken er wel een paar. Samen staan we sterk.

Dit bericht werd geplaatst in Algemeen en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef je reactie:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s