Uitsluiten of niet, 2

een Saarlooswolfhond met DM

Degeneratieve Myelopathie (DM) is een nare ziekte. Op latere leeftijd heeft een hond met twee DM genen een grote kans op de aandoening: verlamming van de achterhand. Gelukkig is het ziekmakende gen gevonden. De aandoening begint met het waggelen van de achterpoten, na verloop van tijd kan de hond alleen nog maar strompelen en in een later stadium kan hij helemaal niet meer lopen. Dat begrijpt de hond natuurlijk niet. Een hond met DM heeft gelukkig geen pijn, maar de ziekte is onbehandelbaar en eindigt met totale verlamming en incontinentie. Ook al heeft de hond geen pijn, er is dan geen sprake meer van een hondwaardig bestaan en euthanasie is het enige dat rest. Tot groot verdriet van de baasjes, dat spreekt vanzelf.

DM lijders hoeven door genonderzoek van de ouders niet meer geboren te worden. En…de dragers van het gen worden niet ziek! Dragers mogen zeker niet voor de fok worden uitgesloten. Zij zijn hard nodig om de genenvariatie te behouden. Moet de aandoening dan niet uit het ras worden gefokt? Natuurlijk! Uiteraard! Maar wel heel zorgvuldig. Ik schreef in mijn vorige stukje al dat er nog veel misverstanden bestaan over het fokken met honden die een recessief erfelijke ziekte hebben. Door met dragers te fokken, kun je een erfelijke ziekte in het ras terugdringen. Dat vergt tijd. Heel veel tijd! Daarover meer in deel 3, de volgende keer…

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef je reactie:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s