De minste variatie

uit: Het fokken van Rashonden

uit: Het fokken van Rashonden

Als het zo zwart op wit staat, slaat toch weer de schrik om je hart: “De Saarloos Wolfhond vertoonde de minste variatie in allelen!” Ik lees het in het boek van Jack Windig en Kor Oldenbroek over het fokken van rashonden, waar ik al eerder aandacht aan heb besteed. Kunnen onze kinderen in de toekomst nog wel van ons prachtige ras genieten als we geen maatregelen nemen? Eén ding is zeker: met struisvogelpolitiek (zeggen dat je het binnen de populatie wel oplost) kom je er niet. We weten intussen hoe het is gegaan als we naar deze cijfers kijken van alweer 3,5 jaar geleden (echt waar, soms krijg ik niet graag gelijk). Goddank hebben de leden van de AVLS vorig jaar besloten de oplossing niet in de populatie te zoeken, maar daarbuiten. Wedje? Er komt een storm van kritiek! Want kom sommige fokkers niet aan hun heilige huisje. Het goede nieuws is dat fokkers die hun verantwoordelijkheid serieus nemen voor het voortbestaan van het ras, zich daar geen snars van aantrekken. Dat zijn de echte helden. Zij zien liever een gezonde hond, dan een steriele hond waar je de variatie met een loep moet zoeken! (de tekening  van de Saarloos Wolfhond in het boek is trouwens naar een foto van Ljubotin Lazskajev Timberley, de vader van Tunka Troy Timberley)

Advertisements
Dit bericht werd geplaatst in Erfelijkheid en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef je reactie:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s