Geschiedenis

Saarloos met Fleur, de eerste wolvin

De naam Max von Stephanitz zal voor altijd verbonden blijven aan de Duitse herder. De Schapendoes is zonder Toepoels ondenkbaar en als Riek Barkman er niet was geweest, zou de Hollandse Smoushond niet meer bestaan.

Een andere legendarische naam in de geschiedenis van de kynologie is Leendert Saarloos (1884-1969). Deze onbuigzame en koppige doorzetter is de schepper van de Europese Wolfhond, zoals hij zelf zijn honden noemde, die  zijn ontstaan uit kruisingen tussen een Duitse herder en een Europese wolvin.

Aan het eind van de jaren 50, begin jaren 60, was Saarloos zo ver gevorderd met zijn fokkerij dat sommige honden konden worden ingezet als speur- en reddingshond. De honden waren ook geschikt als blindengeleidehond door hun voorzichtige aard. Leendert Saarloos richtte zich in zijn fokkerij uitsluitend op het karakter van de dieren (dat wil zeggen: op dienstbaarheid). Hij fokte niet op uiterlijke homogeniteit.

Saarloos heeft diverse malen geprobeerd zijn honden als ras erkend te krijgen bij de Raad van Beheer, maar hij maakt het niet meer mee als dat in 1975  eindelijk lukt. Hij overleed in 1969.

Leendert Saarloos ging voor niets en niemand opzij en hield altijd zijn doel voor ogen.  Als postuum eerbetoon en  ter nagedachtenis aan deze eigenzinnige en kleurrijke persoonlijkheid werd bij de erkenning van het ras de naam Europese Wolfhond omgedoopt tot Saarloos Wolfhond. Een nieuw Nederlands hondenras was geboren.  Op de website van de AVLS, de Algemene Vereniging voor Liefhebbers van Saarlooswolfhonden, is een uitgebreidere geschiedschrijving te vinden. Werkelijk alles over het ras, de geschiedenis, het karakter, het gedrag, de rasstandaard en de toekomst is te lezen in hét boek over de Saarlooswolfhond ‘Een hond in wolfskleren’ dat hier is te bestellen.